Αναμνήσεις από το παρελθόν

IMG_20111130_132613Αγαπητοί αναγνώστες θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι το οποίο ανακάλυψα τυχαία σε μια τακτοποίηση του δωματίου μου. Βρήκα ένα μπλοκάκι το οποίο είχα μαζί μου κατά την στρατιωτική μου θητεία στην Κύπρο, στο οποίο είχα γράψει ένα κείμενο με διάφορες σκέψεις μου. Είναι γραμμένο πρόχειρα και ίσως όχι καλά γραμμένο, παρόλα αυτά δεν θα ήθελα να το επεξεργαστώ και να το μετατρέψω καθώς έτσι θα έχανε ένα μεγάλο μέρος της ουσίας του. Διευκρινίζω ότι το κείμενο γράφτηκε στην Κύπρο την στιγμή που βρισκόμουν  στο φυλάκιο της κορυφής του βουνού της Τροόδου για δεκαπέντε μέρες.

Κοιτώντας έξω από το θολό τζάμι ,  παρακολουθώ  τις σκέψεις μου να περνάνε μανιωδώς από μπροστά μου σε έναν λαβύρινθο που με παγιδεύει μέσα του και με εμποδίζει να δω έξω από αυτό ,σκέψεις παραστάσεις, βιώματα, μνήμες.

κάτι τέτοιες ώρες είναι που βλέπεις την ζωή σου. Δεν είμαι σίγουρος αν την βλέπεις καθαρά η όπως εσύ θέλεις.

Θυμάμαι πράγματα τα οποία με θλίβουν ,όχι επειδή είναι δυσάρεστα αλλά επειδή η στιγμή έφυγε και κατετάγη στο πλήρωμα του χρόνου, στιγμές που ζητάω απελπισμένα να ξαναζήσω αλλά φοβάμαι μήπως η μαγεία τους χαθεί.

Άλλες φορές σκέφτομαι πράγματα που με χαροποιούν γιατί μου δίνουν ελπίδες, πρόσωπα τα οποία μένουν στο μυαλό τους ,το μυαλό και η καρδιά προσώπων όπου έχουν κάτι κοινό μένουν συνδεδεμένα ,ότι αυτό κι αν σημαίνει.

Δεν γνωρίζω το αύριο τί μου επιφυλάσσει αλλά είμαι πρόθυμος και εξίσου δυνατός να το αντιμετωπίσω κοιτώντας το στα μάτια και απαιτώντας μια αξιοπρεπή θέση σ’ αυτό.

Για μια στιγμή γυρνάω το κεφάλι μου και κοιτάζω τα κίτρινα φώτα της Λευκωσίας που χορεύουν στο ρυθμό του ψυχρού αέρα και του θροοίσματος τον φίλων από τα πανύψηλα δέντρα που με περιτριγυρίζουν σαν να μου κρατάνε συντροφιά αυτήν την νύχτα. Μια εικόνα που θα μάγευε και το πιο δυσερέθιστο μυαλό.

Ξαφνικά με μια στροφή του μυαλού μου, που ούτε εγώ δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω, βυθίζομαι στις σκέψεις που δεν έχουν τίποτα απολύτως καινούριο να μου πουν, παρά μόνο να μου θυμίζουν το ποιός είμαι. Στην τσέπη μου φυλάσσω εδώ και πολύ καιρό έναν φάκελο πoλύ ξεχωριστό για μένα , ψάχνοντας την κατάλληλη στιγμή να τον ανοίξω και να διαβάσω αυτό το οποίο κρύβει μέσα. Κυνηγάω μια ξεχωριστή στιγμή και κατάσταση ώστε η στιγμή αυτή να μείνει χαραγμένη μέσα στην καρδιά μου, αλλά τί λέω? Όπως και να χει είμαι βέβαιος αυτό θα συμβεί. Σιγά σιγά φτάνει στο τέλος η δίωρη προθεσμία που μου δόθηκε και είναι καιρός ,καλώς η κακώς να κλείσω και να κλειδώσω το κουτί του μυαλού μου.

χαμογελώντας καληνυχτώ το τσιμεντένιο κουβούκλιο που με  περιτριγυρίζει, τα πράσινα δέντρα , και το βουνό της Τροόδου που με φιλοξενεί για δέκα πέντε μέρες, κατευθυνόμενος στο σκουριασμένο κρεβάτι που με περιμένει για να ξεκουράσω την κουρασμένη μου ψυχή και το σώμα..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s